Den truande faren

På bokmål er det skilnad på den troende faren og den truende faren. Må begge delar heite den truande faren på nynorsk?

Svar

Nei. Ein kan framleis skilje mellom

1) truande (= som trur) og
2) trugande
(= som trugar)

Det gjeld altså presens partisipp av desse to orda:

1) å tru – trur – trudde
2) å truge/true – trugar/truar – truga/trua

Som du ser, er g-en valfri. Vel du trugande i tyding 2, må du òg skrive å truge – trugar – truga.

Somme kvir seg for å skrive denne g-en, for dei har han ikkje i uttalen. Men det er ikkje verre enn å skrive haug og å seie /hau/, som dei fleste vel gjer, eller å skrive dugeleg og seie /dueleg/, som òg er vanleg.

Det var i 1977 at g-en vart valfri. Den truande faren har altså vist til tre ting i over førti år:

1) ein far som trur
2 a) ein far som tru(g)ar
2 b) ein fare som tru(g)ar

I eldre nynorsk var skiljet skarpt:

1) den truande faren
2 a) den trugande faren
2 b) den trugande fåren

Fåre er ute av rettskrivinga.

Bokmål har dette (for dei som skriv å tro, ikkje tru):

1) den troende faren
2 a) den truende faren
2 b) den truende faren

Del denne siden

Del på Facebook Del på Twitter