Kva tyder sic?

Kva tyder det vesle ordet sic, og kvifor bruker folk det?

Svar

Sic er latin og kan brukast i skrift for å vise at noko faktisk skal stå slik det står.

I bokstavrett attgjeving av feil

Ordet sic tyder ‘slik’ eller ‘såleis’. Det er ei forkorting av det latinske uttrykket sic erat scriptum ‘slik blei det skrive’. Det blir brukt i samband med sitat – kanskje særleg i fagtekstar – for å indikere at ein feil eller uvanleg skrivemåte faktisk står slik i kjelda, og at ein derfor er nøydd til å sitere det på denne måten. Ein sikrar seg altså mot at lesarane trur det er ein sjølv som står bak feilen.

Lat oss tenkje oss at vi viser til eit lesarinnlegg, slik:

I Firda 25.1. skriv ein innsendar i eit lesarinnlegg at «presteskapet skal ikke ha løyve til å vise vekk og velge hvilken [sic] barn som skal døpes inn i statskirken eller ikke».

Med å setje inn [sic] viser vi at skrivefeilen «hvilken barn» står i originalen, samtidig som vi tek avstand frå han.

Når noko berre ser gale ut

Ein litt annan bruksmåte er det når sic blir brukt for å vise at noko faktisk er rett, endå det kan sjå ut som ein feil:

I ferien skal vi dykke utanfor Oslob (sic) på øya Cebu.

Ved første augekast kunne ein tru at stavemåten «Oslob» var feil, men det finst faktisk ein stad som heiter Oslob på Filippinane.

Uturvande sic

Nokre skribentar likar å bruke sic for å markere ei utsegn som ein ikkje går god for:

Han er derfor «hundre prosent sikker» (sic) på at den tyske omsetjinga av Menneske og maktene ikkje kom seg gjennom sensuren «utan å ha vorte fingra med».

Her er sic strengt tatt ikkje naudsynt, for hermeteikna markerer godt nok at det er snakk om eit direkte sitat.

 

Del denne siden

Del på Facebook Del på Twitter