Kredibel og kredibilitet – utan kred i rettskrivinga?

Eg finn ikkje kredibilitetkredibel eller kred i ordbøkene mine og heller ikkje i ordboka til Språkrådet på nettet. Er dette ord som ikkje skal brukast på norsk? Og kva er eigentleg den rette tydinga?

Svar

Kredibilitet finst unekteleg i norsk, og det er greitt oppbygd i samsvar med t.d. mobilitet og sensibilitet. Men det er framleis sjargongprega, og oftast er det betre å nytte truverd(e). Dette gjeld i endå høgare grad kredibel, her er truverdig oftast betre. Kred ‘tillit, truverd’ fell ikkje heilt godt inn i rettskrivinga, men kan godt brukast, helst i sjargongprega tekst.

Kredibilitet kjem av det engelske credibility, som tyder ‘truverde’. Det er heilt rett at det ikkje står i Nynorskordboka eller Bokmålsordboka (per desember 2018), men i naob.no og Tanums store rettskrivningsordbok (10. utgave) er det kome inn, med nett denne tydinga.

Cred er ei kortform av street credibility, opphavleg noko ein må ha for å lykkast (vere truverdig, vere verdig tillit) på gata i amerikanske storbyar. Dette er så blitt overført til nye sfærar i samfunnet og menneskelivet. Svenskane har både cred og kredd i ordlista. Hybridforma kred kan sjåast som ei delvis norvagisering av cred eller ei kortform for anten kredibilitet (å ha kred) eller kreditt (å få/gje kred). Det står både i Norsk Ordbok og i Det Norske Akademis ordbok. Uttalen er /kredd/.

Del denne siden

Del på Facebook Del på Twitter