Klipp

NÅR EG TYRSTAR etter presis ordbruk, går eg gjerne til lyrikarane. Eller eg tenkjer på gamle snekkar Lars. Han hadde eit svært presist, korthogd og slagkraftig språk, slik han også utførte snekkerarbeidet med stor nøyaktigheit. Viss han skulle søkt arbeid gjennom dei moderne stillingsannonsane, måtte han nok ha skrivi at han hadde «optimale kommunikative egenskaper». At han elles var ein dyktig fagmann, og naturlegvis gjorde seg ferdig med arbeid han hadde teke på seg, ville i moderne frasespråk vorte at han var «operativ», «framoverlent», «proaktiv», «sulten» med «gjennomføringsevne».

Kai Jacobsen, lege, i Hallingdølen

***

Illustrasjon: André Ulveseter– JEG TRODDE jeg hadde irritert meg alene, men det har jeg åpenbart ikke gjort.

André Ulveseter, mannen bak Facebook-sida «Bilder i kampen mot særskrivingsfeil», som har flere enn 130 000 tilhengere, sitert på tv2.no 

***

 

– Det verste eksemplet vi har vært borti, var da et helseforetak ba ulike institusjoner om å innrapportere sin biomasse, sier Severud.

– Og hva i huleste mente de med det?

– Antall pasienter på venteliste …

Fra intervju med Arne Klyve og Jon Severud, forfatterne av Ordbok for underklassen. Slå tilbake mot byråkratispråk og nyord fra næringslivet, i VG

***

Eg er ein knotar. Ikkje snakkar eg rein dialekt, det er verre: Ofte blandar eg ordformer innanfor ei og same setning. Eg har alltid kjent misunning overfor dei som har ein utprega dialekt, med klare kjenneteikn. Og eg har alltid blitt litt fornærma over at nye kjende trur eg er frå Oslo [...].

Sjølv er eg fødd og oppvaksen på Lillehammer, av ei mor frå Os i Østerdalen og ein far som var fødd i Skudeneshavn, men som voks opp ved svenskegrensa. Dei næraste venene mine i skuletida var sjølve barn av innflyttarar frå ulike delar av landet, så kva slags språk vi utvikla, er ikkje godt å seie.

Eg nyttar fleire variantar av same ord som kjennest rett i ulike samanhengar: Eg kan seie «sjøl» med tjukk l og «selv», eg kan seie «mjuk» og «myk», og ikkje minst kan eg skrive bokmål og nynorsk, utan at eg kjenner meg mindre heime i verda av den grunn.

Cathrine Strøm, spaltist i Dag og Tid

Del denne siden

Del på Facebook Del på Twitter